بوی لیمو
بوی مترسک که هنوز نمرده‌ست، خاکسترش؛
بوی پاییزهای غروب لعنتی عزیز؛
بوی موهای سفید که روی بدنم پیدا می‌شوند؛
بوی تلاش‌هایی که می‌کنم برای انگیزه‌های بقیه؛

بوي سوختن و ابتذال آدمها؛

بوي يه بغض تو گلو مانده،

بوی تویی که نیستی…

ميدوني خيلي سخت مي گذره اين روزا...

*

یادت هست؟
یک بار هم که زیر باران‌ خیس شدیم و من دشنام مي دادم كه باروني نپوشيدم، باران بند آمد و من فریاد زدم.
مي ترسم، به‌اندازه‌ی تمام دشنام‌های مانده زیر لبانم...
دویدی، به‌اندازه‌ی تمام خشکی باقی‌مانده‌ات
صبر کردم، به‌اندازه‌ی تمام ترس از خشک‌سالی ...
بارید، ولی، افسوس...